menu

Dipam 

Deelnemers

Dipam begon in 1983 als een initiatief dat verbonden was met de nazorg voor verslaafden van Arta te Zeist. In een kleine ruimte, met een lening van 1000 gulden en wat potten en pannen die van vrienden en familie geleend waren. Er werd gewerkt op basis van de sociale driegeleding, dus anders omgaan met kapitaal, eigendom, samenwerken. Bij Dipam werkten ex-verslaafden en rondom het werk werden ook allerlei andere activiteiten ondernomen.

In 1988 kreeg Dipam de vorm van een commanditaire vennootschap. Via een stichting die commanditaire vennoot was, was er nog een relatie met Arta en samen met andere ondernemingen die waren voortgekomen uit de nazorgprojecten werd een ondernemersgroep gevormd. Deze kreeg professionele ondersteuning op het gebied van marketing, verkoop e.d. De internationale markt werd aangeboord en dat leidde tot een flinke groei. Om die groei te kunnen financieren ontstond een behoefte aan meer kapitaal en zodoende werd gezocht naar nieuwe financiers.

Zo ontstond het contact met de Stichting Sleipnir en in januari 1997 werd Dipam een Sleipnir bedrijf. Tot die tijd was Sleipnir alleen stille vennoot van Odin. Nog weer een jaar later kon het huidige pand, geschikt voor wonen en werken, in Driebergen worden aangeschaft. De verbinding met Sleipnir heeft voor Dipam veel ontwikkeling mogelijk gemaakt.

In 2008 werd duidelijk dat het tijd werd voor een nieuwe ondernemer voor Dipam. Dipam werd niet verkocht; er is een ondernemer gevonden die het bedrijf binnen de samenwerking met Sleipnir heeft voortgezet. Omdat Dipam onder de paraplu van Sleipnir bleef, was het relatief eenvoudig om het voort te zetten. De nieuwe ondernemer hoefde het niet te kopen: hij kon voortbouwen op wat er al was. Het is vanuit het perspectief van Sleipnir gezien ook juist dat dit zo gebeurt. Jonge ondernemers komen niet alleen iets halen, ze komen ook iets brengen. Sommigen staan te trappelen en het is mooi om ze de middelen ter beschikking te kunnen stellen waarmee ze aan de slag kunnen gaan.

Binnen je eigen bedrijf ben je vooral gericht op kansen, op groei, op omzet e.d. In de samenwerking met Sleipnir word je gestimuleerd om verder te kijken, een groter geheel te vormen, te kijken of je ook buiten de eigen kring je verhaal over het voetlicht kan krijgen. Kunnen wij ook anderen enthousiast krijgen voor de achtergronden van waaruit wij werken? Ik vind het belangrijk dat we dat proberen en voor elkaar krijgen.

De samenwerking van de Sleipnir bedrijven staat aan het begin van een nieuwe fase. Er zijn een aantal nieuwe bedrijven toegetreden en er wordt naar gestreefd een percentage van de omzet aan Sleipnir af te dragen. Daarmee groeit het Sleipnirkapitaal en daarmee worden we gestimuleerd om meer bewustzijn te ontwikkelen van de eigen kapitaalbehoefte maar ook van de vraag vanuit het geheel, namelijk: waar kan dat kapitaal het meest vruchtbaar worden ingezet? Een mooie ontwikkeling.